اخراج افغانها بحران بشری را در افغانستان تشدید کرده است
۱۴۰۴ دی ۳۰, سهشنبه
اخراج گسترده افغانها از کشورهای همسایه، ایران و پاکستان، بحران انسانی در افغانستان را بیش از پیش تشدید کرده است.
بر اساس معلومات برنامه جهانی غذاى سازمان ملل متحد (دبلیو اف پی)، بیش از ۲،۵ میلیون نفر به کشوری بازگشتهاند که در آن از قبل ۱۷ میلیون نفر با گرسنگی حاد روبهرو بودند.
مطالب ویدیویی را در صفحه یوتیوب ما ببینید!
یک پدر ۵۵ ساله که اکنون همراه با همسرش، پنج فرزند و یک نواسهاش در خیمهای در حاشیه شهر کابل زندگی میکند، از جمله مهاجران اخراج شده است.
در پیش آنها، نان خشک و چای قرار دارد که تنها غذای روزانهشان است. او روز دوشنبه به خبرگزاری رویترز گفت: «اوضاع روزبهروز بدتر میشود. ما به جایی رسیدهایم که به مرگ هم راضی هستیم.»
ایران و پاکستان در سال گذشته روند اخراج افغانها را بهطور چشمگیری گسترش دادند. تهران پس از درگیری ۱۲ روزه با اسرائیل این اقدام را با نگرانیهای امنیتی و اتهامهای جاسوسی توجیه کرد و اسلامآباد حکومت طالبان در افغانستان را به پناه دادن به جنگجویان مسلح متهم میسازد.
جان آیلیف، مدیر برنامه جهانی غذا در افغانستان، گفت که موج بازگشتکنندگان باعث شده جمعیت کشور حدود یکدهم افزایش یابد. او افزود که با بازگشت این افراد، یک منبع مهم درآمد نیز از میان رفته است. به گفته او، حوالههای پولی کارگران در کشورهای همسایه، «شریان حیاتی افغانستان» بودند.
بیشتر بخوانید: ملل متحد ابتکار رسیدگی به امور صحی برگشت کنندگان افغان را اعلام کرد
کاهش کمکهای بینالمللی سبب شده منابع مالی سازمانهایی مانند برنامه جهانی غذا بهشدت کاهش یابد. سوء تغذیه در افغانستان در سال گذشته به اوج خود رسید و پیشبینی میشود که وضعیت باز هم وخیمتر شود.
یک داکتر در یک کلینیک در کابل از دو برابر شدن شمار بیماران خبر داد.
سخنگوی اداره حاکم طالبان در افغانستان گفت که تا حد امکان به بازگشتکنندگان کمک میشود، اما ریشهکن کردن فقر در کشوری که ۴۰ سال جنگ را پشت سر گذاشته، به زودی ممکن نیست.
بیشتر بخوانید: عفو بینالملل خواستار توقف اخراج اجباری به افغانستان شد
برای خانواده این مرد افغان که از ایران به کشورش بازگشته است، این وضعیت به معنای یک مبارزه سخت برای زنده ماندن در زمستان پیشِرو است. او میگوید: «شبها که هوا بسیار سرد میشود، کودکانم میگویند: پدر، سردم است، مرا یخ میزند. من آنها را در آغوش میگیرم و میگویم: درست میشود. ما چه گزینه دیگری داریم؟»
صفحه اینستاگرام دویچه وله دری را دنبال کنید
این مرد ۵۵ ساله میافزاید: «وقتی در ایران کار میکردم، دستکم میتوانستم یک غذای کامل فراهم کنم. اینجا نه کاری وجود دارد و نه چارهای دیگر برای امرار معیشت.»