جمشید عندلیبی، نوازنده ساز نی و آهنگساز در ۱۲ اسفند سال ۱۳۳۶ در خانوادهای اهل موسیقی در شهر قروه سنندج به دنیا آمد. ایرج عندلیبی، پسرعمویش و حکمت نوبری، دایی او، از خوانندگان رادیو سنندج بودند و پدربزرگش معروف به خلیفه صمد که صدای بسیار گرمی داشت، یکی از نوازندگان دف در کردستان بود.
عندلیبی در ۱۰ سالگی آموزش موسیقی را با ساز آکاردئون در کلاسهای فرهنگ و هنر وقت سنندج که مسئول آن حسن کامکار بود، شروع کرد. سپس به عضویت گروه نوجوانان و ارکستر بزرگسالان فرهنگ و هنر سنندج درآمد و ردیف موسیقی سنتی ایرانی را نزد نصرالله ناصحپور، نورعلی برومند و محمدرضا لطفی آموخت.
او تحت تاثیر تکنوازیهای نی حسن کسائی به این ساز علاقمند و در سال ۱۳۵۴ در آزمون ورودی دانشکده هنرهای زیبا دانشگاه تهران در رشته موسیقی پذیرفته شد.
این هنرمند در سال ۱۳۵۸ به عضویت مرکز حفظ و اشاعه موسیقی در آمد و در همان سال به کانون فرهنگی و هنری چاووش پیوست.
در سال ۱۳۶۲ نیز به عنوان تکنواز نی در آلبوم" نینوا" به آهنگسازی حسین علیزاده به هنرنمایی پرداخت و آن را تنها با یک بار اجرا در استودیو به ثبت رساند.
عندلیبی در دهه ۱۳۶۰ در آثار دیگری چون بیداد، نوا، دستان، دود عود، آسمان عشق، یاد ایام، رسوای دل، پیام نسیم، دل مجنون و سرو چمان با محمدرضا شجریان همکاری داشت.
او علاوه بر نوازندگی در کار آهنگسازی نیز فعال بود و آلبومهای "میهمان تو،" "پاییز نیزار"، و "مونس جان" از جمله فعالیتهای او در این زمینه است.
او همچنین قطعات ابوالحسن صبا را با نی و به صورت ردیف آموزشی تنظیم کرده و نواخته است.
جمشید عندلیبی در ۱۵ اسفند ۱۴۰۲ در سن ۶۷ سالگی بر اثر ایست قلبی درگذشت.
پادکست این هفته درباره این هنرمند را بشنوید و مثل همیشه برای رساندن نظرها، پیشنهادها و انتقادهای خود از طریق ایمیل ava.persian@dw.com با ما در تماس باشید.
در پادکستهای هفتگی ترانهها و آهنگهایی را به شما معرفی میکنیم که کمتر شنیدهاید. اگر "دیروزی" هستید با آواهای امروزی و اگر "امروزی" هستید با آواهای دیروزی بیشتر آشنا میشوید.