پیروزی نیکول پاشینیان در انتخابات پارلمانی ارمنستان

بر اساس اعلام کمیسیون مرکزی انتخابات ارمنستان، حزب "پیمان مدنی" به رهبری نیکول پاشینیان، در انتخابات پارلمانی این کشور ۴۹.۸ درصد آرا را به دست آورد. در مقابل، ائتلاف مخالف و طرفدار روسیه با نام "ارمنستان قدرتمند" به رهبری سامول کاراپتیان، میلیاردر ارمنی، با کسب ۲۳.۳ درصد آرا در جایگاه دوم قرار گرفت.

رتبه سوم به روبرت کوچاریان، رئیس‌جمهور پیشین ارمنستان اختصاص یافت که ائتلاف تحت رهبری او با عنوان "ارمنستان" ۹.۹ درصد آرا را به دست آورد؛ سیاستمداری که گفته می‌شود روابط بسیار نزدیکی با ولادیمیر پوتین، رئیس‌ جمهور روسیه دارد.

حزب "ارمنستان شکوفا" نیز به عنوان سومین نیروی وفادار به مسکو، بر اساس نتایج اولیه دقیقا ۴ درصد آرا را کسب کرد و راهی پارلمان شد. با این حال، مجموع آرای نیروهای همسو با مسکو برای کسب اکثریت پارلمانی کافی نبود و حزب پاشینیان موفق شد ۶۱ کرسی از مجموع ۱۰۵ کرسی مجمع ملی را به خود اختصاص داده و به تنهایی تشکیل دولت دهد.

اینترنت بدون سانسور با سایفون دویچه‌ وله

نرخ مشارکت در این انتخابات ۵۹ درصد اعلام شد که افزایش چشمگیری را نسبت به انتخابات سال ۲۰۲۱ (با مشارکت ۴۹ درصدی) نشان می‌دهد.

چرخشی استراتژیک به سمت غرب و تلاش برای موازنه دیپلماتیک

پاشینیان در تلاش است تا ارمنستان را به اتحادیه اروپا نزدیک‌تر کند. او در سال‌های اخیر روابط این جمهوری سابق شوروی را که به طور سنتی پیوندهای عمیقی با روسیه داشت، با ایالات متحده آمریکا توسعه داده و در اقدامی کلیدی، عضویت کشورش در ائتلاف نظامی تحت رهبری روسیه (پیمان امنیت دسته‌جمعی) را به حالت تعلیق درآورده است.

کاراپتیان، رقیب اصلی او، پیش از انتخابات این رویکرد را "حرکتی بی‌پروا و شتاب‌زده" به سمت غرب خوانده و از آن انتقاد کرده بود.

با این حال، نخست‌وزیر ۵۱ ساله ارمنستان پس از انداختن رای خود به صندوق در ایروان تاکید کرد که کشورش سیاست خارجی متوازنی را دنبال خواهد کرد و اساسا مسئله‌ای تحت عنوان "انتخاب میان روسیه و غرب" برای تهران و ایروان مطرح نیست.

روسیه همچنان مهم‌ترین شریک تجاری ارمنستان است و این کشور در بخش انرژی و تسلیحات نظامی وابستگی شدیدی به مسکو دارد؛ موضوعی که تحلیل‌گران آن را تلاش ایروان برای "نشستن هم‌زمان بر روی دو صندلی" توصیف می‌کنند.

خشم کرملین و استقبال گرم کی‌یف از نتایج انتخابات

مسکو به طور فزاینده‌ای از سیاست‌های متمایل به غرب ارمنستان ابراز ناخرسندی می‌کند. ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه اخیرا جاه‌طلبی‌های ارمنستان برای پیوستن به اتحادیه اروپا را با مسیر پیشین اوکراین مقایسه کرد؛ مسیری که از نظر او محرک اصلی آغاز جنگ سال ۲۰۲۲ بود. پوتین اعلام کرده بود که "سناریوی اوکراین" دقیقا با تلاش کی‌یف برای ورود به اتحادیه اروپا کلید خورد. در نقطه مقابل، اوکراین واکنش کاملا متفاوتی به این رویداد نشان داد؛ ولودیمیر زلنسکی، رئیس‌جمهور اوکراین، در پیامی به پاشینیان تبریک گفت و این انتخابات را "پیروزی استقلال" نامید.

یکی از دلایل اصلی چرخش ارمنستان به سمت غرب، ناامیدی این کشور از عملکرد روسیه در قفقاز بود. در جریان حمله نظامی جمهوری آذربایجان در سپتامبر ۲۰۲۳ به منطقه ارمنی‌نشین ناگورنو قره‌باغ، نیروهای حافظ صلح روسی مستقر در منطقه هیچ مداخله‌ای برای توقف درگیری‌ها انجام ندادند.

دویچه وله فارسی را در اینستاگرام دنبال کنید

ارمنستان در موقعیت ژئوپلیتیک حساسی میان اروپا و آسیا قرار دارد و با کشورهای ایران، گرجستان، ترکیه و جمهوری آذربایجان هم‌مرز است. جمهوری آذربایجان که از حمایت نزدیک ترکیه برخوردار است، در سال ۲۰۲۳ کنترل کامل منطقه قره‌باغ را به دست گرفت؛ اقدامی که منجر به آوارگی و فرار بیش از ۱۰۰ هزار ارمنی‌تبار به داخل مرزهای ارمنستان شد. پیامدها و بارهای اقتصادی و اجتماعی این مهاجرت توده‌ای همچنان در این کشور کوچک سه میلیون نفری به شدت احساس می‌شود.